زراعت

زعفران

زعفران گیاهی دارای پیاز کوچک ، تقریبا کروی

زعفران (Crocus sativus) از تيره زنبق سانان (Iridaceae) می باشد.

زعفران گياهی است علفی، چند ساله، دارای کورم ( پداژه ) سفيد رنگ که روی آن جوانه های راسی و جانبی وجود دارد.

ريشه افشان، کوتاه و به طور معمول از قاعده کورم بر روی يک دايره خارج می شود.

گل شامل گلپوش 6 قطعه ای 3 کاسبرگ و 3 گلبرگ، همرنگ و خوشبو، دارای 3 پرچم با بساک زرد رنگ، مادگی آن دارای خامه سفيد، کلاله 3 شاخه ای و قرمز رنگ است.

برگ ها باريک و بلند به رنگ سبز تيره يا چمنی به طول حدود 20 تا 50 سانتیمتر، به تعداد 11- 5 برگ،

گل ها و برگ ها داخل لوله ای غشايی به نام اسپات (چمچه) قرار می گيرند.

وظيفه حمايت برگ و گل تا خارج شدن از خاک را به عهده دارد.

اين گياه سه گان می باشد و توليد بذر نمی کند.

قدمت

این گیاه ، بومی نواحی مختلف آسیا به ویژه جنوب غربی آسیا، جنوب اروپا و جنوب اسپانیاست، ولی در حال حاضر در نقاط دیگری از دنیا نیز کشت و برداشت می شود.

ارتفاع قسمت هوایی و بیرونی گیاه حدود ۱۰ تا ۳۰ سانتی متر است و دارای ساقه و تعدادی برگ های باریک است.

از وسط برگ ها، ساقه تولید شده و گل خارج می شود.

در ماه های مهر تا آذر گل ها به تعداد یک تا سه عدد روی هر ساقه ظاهر می شوند.

گل ها به رنگ بنفش و دارای شش گلبرگ هستند.

قسمت مورد استفاده گیاه که به نام زعفران در بازار تجارت موجود است،

انتهای خامه و کلاله گل (مادگی ) است که به رنگ قرمز متمایل به نارنجی است.

آب و هوای مناسب جهت کاشت و پرورش زعفران

زعفران گیاهی است گرمسیری و در نقاطی که آب و هوای معتدل داشته

دارای تابستان های گرم و خشک و آفتابی و پاییز و زمستان نسبتا ملایم دارد،

به خوبی رشد می کند و می شود در این مناطق کاشت زعفران را انجام داد.

لازم به ذکر است که این موضوع ممکن است در همه شرایط صادق نباشد زیرا احتمال دارد گیاه به صورتی با محیط سازگار شود.

چنانچه در همدان که در ردیف شهرهای سردسیری ایران است، زراعت و کاشت زعفران نتایج رضایت بخشی داده است.

پیاز زعفران تابستان فعالیت ندارد،

دوره بیداری و فعالیت آن از حدود آبان تا اردیبهشت است

با شروع فصل گرما برگ هایش زرد شده و می خشکد و پیاز به خواب می رود پس زمین های گرم و خشک جای مناسبی برای کشت زعفران است.

خاک

بهترین نوع خاک برای کاشت زعفران خاک شنی ـ رسی است که مقدار کمی آهک داشته باشد.

در تهیه زمین به منظور کاشت زعفران لازم است توجه و دقت خاصی معمول شود

ابتدا در فرصت های مناسب در پائیز یا زمستان زمین مورد نظر را شخم عمیق می‌زنند.

درصورتی که شرایط مناسب نبوده یا دسترسی به تراکتور مقدور نباشد

می‌توان شخم را در پایان بهار یا اوایل تیرماه نیز انجام داد.

در زراعت مکانیزه زعفران زمین را در پاییز سال قبل از کشت با گاو آهن شخم عمیق می زنند.

در بهار پس از قطع باران های بهاری خاک را با انجام شخم متوسط ضمن سله شکنی از وجود علف های هرز پاک می‌کنند.

در مرداد یا شهریور پس از پخش 80 – 40 تن کود حیوانی و 200 کیلوگرم فسفات آمونیوم زمین را به صورت فارو درمی‌آورند و برای کاشت زعفران آماده می‌کنند.

خاک مناسب

زعفران در زمین های شور، رسی یا خیلی شنی رشد نمی کند

بلکه بهترین نوع خاک برای رشد آن خاک شنی ـ رسی است که مقدار کمی آهک داشته باشد،

PH خاک باید بین 8 ـ 7 بوده، خاک مزرعه حاصلخیز و شیرین بوده و از علف های هرز پاک باشد.

در ضمن کاشت گیاه زعفران را باید در زمینی باشد که از چند سال قبل در آن زعفران کشت نشده باشد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا