علف های هرز آفتابگردان :

آفتابگردان با نام علمی Helianthus annuus از تیره ComPositeae می باشد

کاشت انواع آجیلی بومی شده این محصول در اطراف صیفی کاری ها از گذشته دور تاکنون بسیار معمول بوده است.

در سال 1347 نسبت به کشت آفتابگردان در سطوح بزرگ جهت روغن گیری از دانه آن اقدام گردید.

کنترل علف های هرز آفتابگردان بخشی از آن در طی دوران آیش فصلی و عملیات تهیه بستر بعمل می آید.

علف های هرزی که در دوران سبز شدن محصول پدیدار می گردند می توان با استفاده از دندانه سبک انگشتی یا چنگک گردان استفاده نموده و علف های هرز تازه سبز شده را کنترل نمود.

که این عمل خسارت کمی به گیاهچه های جوان می زند.

همین منظور ابتدا تراکم بوته آفتابگردان را زیاد و بعداً اقدام به تنک می نمایند.

پس از ارتفاع گرفتن محصول می توان بین ردیف های کاشت را بوسیله کولیتواتور وجین مکانیزه نمود.

این در زمانی است که بوته های 4 تا 6 برگی بوده و حداقل 15 سانتی متر ارتفاع داشته باشند.

چون آفتابگردان به علف کش های هورمونی حساس است این علف کش ها نباید در نزدیکی مزرعه آفتابگردان استفاده گردد.

پیش از کاشت

آلاکلر – اتال فلورالین(سونالان) – EPTC  – و ترفلان

علف کش آلاکلر

به 5-3 لیتر در هکتار کنترل بذر علف های هرز باریک برگ یکساله و برخی از علف های هرز پهن برگ یکساله و نیز او یارسلام

واتال فلوراین

به میزان 4-2 لیتر در هکتار کنترل بذر علف های هرز پهن برگ و بیشتر باریک برگ های یکساله

علف کش ترفلان

به میزان 2-5/1 لیتر در هکتاربرای کنترل بذر علف های هرز باریک برگ و بسیاری از برگ پهن ها

EPTC

به میزان 4 تا 5 لیتر در هکتار برای کنترل بذر اکثر علف های هرز باریک برگ و تعداد از برگ پهن ها مؤثر می باشد

علف کش های بعد از کاشت

بنتازون

برای کنترل علف های هرز برگ پهن به میزان 5/3-3 لیتر در هکتار

 ستوکسیدیم (نابواس)

برای کنترل علف های هرز باریک برگ یکساله

هالوکسی فوپ (گالانت)

به میزان 2 لیتر در هکتار برای کنترل علف های هرز باریک برگ یکساله

ایمازامتابنز – متیل (آسرت)

برای کنترل خردل وحشی در آفتابگردان توصیه شده است.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده اند.پر کردن این فیلد ضروری است *