زراعت

آفتابگردان

 

گل آفتابگردان گیاهی یک ساله و تا حدود سه متر رشد می‌کند.

گل آفتابگردان یا گل آذریون  (نام علمی: Helianthus annuus) نام یک گونه از سردهٔ آفتابگردان است.

گلی درشت و زیبا و به قطر ۳۵ سانتیمتر می‌باشد.

در وسط گل قرمز رنگ آن دایره‌ای قهوه‌ای رنگ وجود دارد که تخم‌های آفتابگردان دورادور آن را گرفته‌اند.

در اکثر نقاط دنیا وجود دارد.

از تخم آفتابگردان روغن گرفته می‌شود که اشباع نشده است و برای پخت‌وپز مناسب است.

نخستین بار در آمریکا رشد کرده و تا سال‌ها به عنوان یک منبع غذایی مهم در جهان شناخته میشد.

اما با رخ دادن انقلاب صنعتی اروپا، اهمیت تجاری این گل کمتر شد.

آفتابگردان با ۷۰ گونه مختلف خود، متعلق به شمال و جنوب آمریکاست.

بعضی از گونه‌های آفتابگردان به‌دلیل داشتن تخمه‌های خوراکی و لذیذ در جهان بسیار محبوب بوده و به وفور تکثیر شده است.

آفتابگردان علاوه بر اینکه گل زیبایی است، از نظر اقتصادی هم بسیار اهمیت دارد و یک گل ارزان قیمت است.
گل برخلاف باور بیشتر مردم وقتی بالغ شد جهت آن با خورشید تغییر نمی‌کند، بلکه این تغییر جهت تنها زمانیست‌ که گل هنوز بالغ نشده است.

گل آفتابگردان، چندساله است و با یک بار کاشت، چند سال برمی‌گردد و مجددا گل‌های می‌دهد.

انواع

تنوع گل آفتابگردان زیاد است.

نوعی آفتابگردان آمریکایی است.

این گل ارتفاع زیاد و گل بزرگی دارد.

نوعی دیگر، آفتابگردان کوتوله است، این نوع آفتابگردان قد بلندی دارد، اما چون کمی از سایرانواع آفتابگردان کوتاه‌تر است به آن کوتوله می‌گویند.

نور

در مناطق گرم رشد بسیار خوبی دارد و نسبت به گرما و خشکی مقاوم است.

بهترین شرایط نوری برای آن، قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم نور خورشید است.
به طوری که روزانه ۸-۶ ساعت نور خورشید را دریافت می کند.

هر چه دمای هوا بالاتر بوده و گرم‌تر باشد، احتمال شکوفه دهی نیز بالاتر است.

آبیاری

در برابر گرما و خشکی مقاوم است.

مانند هر گیاه دیگری برای رشد خود به آب نیازمند است.

زمانی که گیاه رشد خود را آغاز می‌کند، باید مناطق اطراف ریشه را آبیاری کنید؛ یعنی حدودا ۸-۶ سانتی متر دور تر از ساقه.

آفتابگردان باید مرتبا آبیاری شود، طوری که خاک آن همواره مرطوب بماند. اما نباید غرقاب نکنید.

پس از رشد گیاه به طوری که در خاک مستقر شد، هفته‌ای یکبار آبیاری کافی است.

خاک

 در خاکی با زهکشی مناسب رشدی چشمگیر خواهد داشت.

خاک آن باید به گونه‌ای باشد که آب در آن تجمع نکرده و به خوبی عبور کند.

از دیگر ویژگی‌های خاک مناسب برای آفتابگردان، متخلخل بودن آن است.

خاک متخلخل به دلیل داشتن فضای خالی در بین ذرات خود، این اجازه را به ریشه می‌دهد که بدون مشکل رشد کند.

ریشه این گیاه به فضای کافی برای رشد و عمیق‌تر شدن در خاک نیاز دارد.

در صورتی که ریشه‌های سطحی نتوانند به خوبی در عمق خاک نفوذ کنند،

گیاه پایه مستحکمی نخواهد داشت و در اثر وزش بادهای شدید سقوط خواهد کرد.

کوددهی

گیاه به کوددهی نیازی ندارد، مگر اینکه خاک انتخابی شما از نظر دارا بودن مواد مغذی غنی نباشد.

در این صورت، از کودهای هوشمند و یا کمپوست استفاده کرده و روی خاک بریزید.

کود را خیلی نزدیک به ساقه نریخته و آن را به گیاه تماس ندهید.

اضافه کردن کود به خاکی حاصلخیز و غنی، با افزایش میزان نیتروژن همراه بوده و در نهایت سبب شکستن ساقه یا تاخیر در گلدهی گیاه می‌شود.

کودها را در آب حل کرده و ضمن آبیاری به گیاه اضافه کنید.

این نوع کود نیز نباید در نزدیکی ساقه ریخته شود، چون سبب ایجاد خندقی بزرگ در اطراف گیاه خواهد شد.

کاشت

آفتابگردان را باید در خاک با زهکشی مناسب کاشته شود.

نکته مهم این است که ۲۰ روز قبل و ۲۰ روز بعد از گلدهی نباید این گل را بیش از حد آبیاری کرد.

بهتر است برگ ها و گل های مرده را جدا کرده تا گیاه برای رشد بهتر تحریک شود.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا