بیماری ها

بیماری های یونجه2

بیماری های یونجه2

بیماری سفیدك كركی یونجه (Downy mildew)

سفیدك كركی و یا سفیدك درونی یونجه از بیماری های مهم یونجه در بخش های مهمی از مناطق یونجه كاری جهان به ویژه در نقاط مرطوب و خنك می باشد.
كه آسیب و زیان قابل توجهی به عملكرد محصول وارد می كند  و از بیماری های قدیمی یونجه به شمار می آیند.
سفیدك كرك دار (Downy mildew)
علائم بیماری

برگ ها به رنگ سبز كه در نور به رنگ زرد و پیچ خورده به نظر می رسد.

نشانه ها در بالای شاخه به مراتب بیشتر دیده می شوند.

بیماری قارچی متمایل به خاكستری تا بنفش با گسترش زیاد، در سطح زیرین برگچه مبتلا دیده می شود.

سفیدك كرك دار به احتمال زیاد در بهار مشكل بیشتری برای كشاورز ایجاد خواهد كرد.

سفیدک کرکی

در سطح بالایی برگ ها، لكه های زرد یا سفید رنگی دیده می شود.

و در قسمت پایینی همین ناحیه، پوشش سفید مایل به خاكستری قارچ شامل اسپورانژیوفرها و اسپورانژیوم به وجود می آید.

فاصله گره ها در روی ساقه كم می شود و ساقه كوتاه تر و برگ های جوان پیچیده و لوله ای می شوند.

اگر بیماری به صورت نفوذی (سیستمیك) و درونی درآید.

ساقه ها متورم و كوتاه شده و برگ ها نیز همگی عموماً تغییر رنگ می دهند.

این بیماری بیشتر درفصل بهار شیوع داشته و این بدان سبب است كه آب و هوای خنك و مرطوب برای رشد و استقرار آن مناسب است.

سفیدک کرک دار
سفیدک کرک دار (Downy mildew)
عامل بیماری
عامل بیماری شبه قارچ Peronospora aestivalis است.
اسپورانژیوفرها منشعب و در انتها دو شاخه ای هستند.
عامل بیماری زمستان را به صورت زئوسپور روی بافت مرده و یا به صورت میسیلیوم روی جوانه های طوقه به سر می برد.
گاهی میسیلیوم نیز ممكن است از طریق بذر منتقل شود.
انتشار ثانویه قارچ توسط اسپورانژیوم هاست و چرخه های ثانویه بیماری در شرایط مطلوب در مدت 5 روز تكمیل می شود.
دمای بهینه جوانه زنی اسپورانژها حدود 18 درجه سلسیوس می باشد.
اما در دامنه 29 – 4 درجه سلسیوس نیز بیماری می تواند شایع گردد.
كنترل بیماری
در شرایط بروز نشانه های آلودگی و خطر كاهش عملكرد،
با برداشت زود تر از موعد می توان كانون آلودگی اولیه را كاهش داد.
و در آلودگی شدید پس از برداشت یونجه، یونجه زار را با مانكوزب دو در هزار سمپاشی می كنند.
استفاده از رقم های مقاوم از دیگر اقدام های قابل توصیه است.
ارقام یونجه همدانی و یزدی جزء رقم های حساس به شمارمی آیند.
در عین حال ذخایر توارثی (ژرم پلاسم های) پر شماری كه مقاومت نسبی بالایی نسبت به این بیماری دارند به دست آمده كه استفاده از آن ها می تواند اقتصادی ترین روش كنترل به شمار آید.
رقم های مختلف مقاوم در برابر سفیدك كركی نیز در دسترس هستند.
تماس با كارشناس كشاورزی منطقه برای اطلاعات در مورد رقم های مقاوم در برابر سفیدک سطحی توصیه می شود.
اگر سفیدك شدید در فصل بهار است، انجام برداشت اول را به تاخیر نیندازید.
برداشت از بافت آلوده به حذف عامل بیماری و كاهش رطوبت در تاج پوشش محصول كمك می كند.
دمای محیط در تابستان گرم تر خواهد شد و شانس آسیب سفیدك به رشد دوباره یونجه را كاهش می دهد.
و تناوب با گیاهانی غیر از خانواده بقولات نیز برای كاهش آسیب و زیان رسانی بیماری پیشنهاد می شود.
سفیدک کرک دار یونجه
سفیدک کرک دار یونجه (Downy mildew)

سفیدك سطحی یونجه (Powdery mildew)

این بیماری در مناطق گرم و خشك آسیب و زیان رسانی بیشتری می داشته.
و در ایران افزون بر یونجه از روی شبدر و اسپرس نیز گزارش شده است.
قارچ عامل بیماری دامنه میزبانی گستردهای دارد و از روی 267 جنس و گونه گیاهی گزارش شده است.
این بیماری از مناطق مركزی ایران و استان های فارس، آذربایجان و كرمانشاه گزارش شده است.
سفیدک سطحی
بیماری سفیدك سطحی یونجه (Powdery mildew)
نشانه های بیماری
نشانه های بیماری به طور معمول به صورت پوشش پودری و سفید رنگ در سطح اندام های هوایی به ویژه برگچه ها ظاهر می شود.
كه شامل اندام رویشی قارچ از جمله میسلیوم وكنیدیوفر و كنیدی های قارچ می باشد.
با مرور زمان نقاط نارنجی، قهوه ای و تیره رنگ درمتن پوشش سفید رنگ دیده می شود.
كه ظهور مرحله جنسی قارچ عامل بیماری را همراه دارد.
به طور معمول این قارچ بیشتر درون رست (اندوفیت) است و تا لایه میانی (مزوفیل) برگ و ریشه ها، قارچ نفوذ می كند.
عامل بیماری
قارچ عامل بیماری در مرحله غیر جنسی Oidiopsis tauricae نام دارد.
زمستان گذرانی قارچ به طور معمول به صورت آسكوكارپ در بقایای گیاهی آلوده می باشد.
در بهار آسكوكارپ ها با جذب رطوبت ناشی از بارندگی های بهاره پاره شده.
و آسك ها و آسكوسپورها رها شده و باد آن ها را روی یونجه قرار داده و آلودگی های جدید را سبب می شوند.
كنترل بیماری

در شرایط آلودگی گیاهچه های یونجه می توان از قارچ كش های، گل گوگرد و كاراتان در صورت لزوم استفاده كرد.

عامل بیماری سفیدک سطحی یونجه
عامل بیماری سفیدک سطحی یونجه
بیماری لكه قهوه ای برگ یونجه (Beown or Pseudopeziza leaf spot)
بیماری لكه قهوه ای یونجه، یك بیماری قارچی شناخته شده در سرتاسر جهان است.
این بیماری از دیدگاه اقتصادی عملكرد و كیفیت علوفه را بسیار تحت تأثیر و كاهش می دهد.
نشانه های بیماری به صورت لكه های قهوه ای كوچك تا سیاه و گرد با حاشیه دندانه دار به قطر 1 – 3 میلیمتر روی برگ های جوان نمایان می شود.
و سپس به سوی بالا پیشروی می كنند و لكه ها با هم یكی نمی شوند برگ های آلوده پس ازچندی، زرد شده و می ریزند.
زیان بیماری در ماه های خنك سال فزاینده است.
عامل بیماری روی برگ های ریخته شده، زمستان گذرانی می كند.
و در بهار با سازگار شدن هوا آسكسپورها نمایان شده و پرتاب می شوند و آلودگی دوباره از اینجا آغاز می شود.
آلودگی با خشكی و گرمی هوا كاهش می یابد و در پاییز دوباره افزایش می یابد.
برخی رقم یونجه تا اندازهای در برابر این بیماری متحمل هستند.
و از این رقم (ها) می توان برای گزینش رقم های پایدارتر سود برد.
بهترین روش مبارزه با این بیماری، برداشت زود هنگام آن در چین نخست است تا از پراكندگی بیشتر بیماری جلوگیری شود.
در بیشتر مناطق كشور این بیماری دیده شده است.
در یونجه زارهای تولید بذر یونجه سمپاشی نیز انجام می شود، ولی برای تولید علوفه پیشنهاد نمی شوند.
بیماری لكه قهوه ای یونجه، ناشی از بیماری زایی گونه ای قارچ شناخته شده در سرتاسر جهان است.
بیماری لکه قهوه ای برگ یونجه
Brown or Pseudopeziza leaf spot بیماری لكه قهوه ای برگ یونجه
این بیماری كه به بیماری لكه فلفلی نیز مشهور می باشد،
در ایران از استانهای مركزی،اصفهان، تهران، همدان، خوزستان و فارس گزارش شده است.
لكه قهوه ای افزون بر كاهش كمی محصول بر روی كیفیت غذایی آن نیز تأثیر داشته.
و باعث كاهش میزان پروتئین برگ های آلوده شده و لذا اهمیت اقتصادی بسیاری دارد.
نشانه های بیماری
نشانه های بیماری روی برگ های جوان یونجه به صورت نقاط كوچك،
گرد و قهوه ای رنگ است و قطر لكه ها محدود و ثابت است و حدود 3 _ 2 میلیمتر می باشد.
در قسمت وسط لكه ها، آپوتسیوم قارچ تشكیل می شود و بر اثر حمله بیماری، برگ ها ریزش پیدا می كنند.
عامل بیماری
عامل بیماری در ریخت جنسی روی یونجه Pseudopeziza medicaginis است.
عامل بیماری زمستان را در بافت برگ های باقیمانده روی گیاه یا روی برگ های ریخته شده و پوسیده به سر میبرد و در بهار روی برگ های نپوسیده دوباره آپوتسیوم تشكیل می شود.
بیماری به طور معمول روی برگ های پایینی ظاهر می شود و به تدریج به برگ های بالایی سرایت می كند.
آسیب و زیان رسانی بیماری به طور معمول در اواخر تابستان و اوایل پاییز كه هوا تا حدودی خنك است، شدت دارد. ریخت غیرجنسی آن شناخته نشده است.
كنترل بیماری

استفاده از رقم های متحمل،

برداشت زود هنگام در شرایطی كه خطر بروز بیماری به صورت حاد وجود داشته باشد.

از آنجا كه بیشینه آسیب و زیان رسانی بیماری بیشینه در چین های اول و دوم بیشتر می باشد.

استفاده از چین برداری زودرس توصیه می شود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا