آفات

آفات یونجه( سوسک شاخک بلندو…)

آفات یونجه( سوسک شاخک بلندو…)

سوسک شاخک بلند

این حشره در مرحله لاروی، به ریشه یونجه را مورد حمله قرار می دهد.

حشره بدنی باریك، كشیده و به درازای حدود 18 میلی متر است.

بندهای قفس سینه، شكم و پاها از موهای خوابیده زرد رنگ پوشیده شده و بدون موهای بلند و ایستاده می باشد.

تراكم موها در سطح شكمی و قاعده بندها بیشتر است.

چشم های مركب هلالی، سیاه رنگ و با فاصله قابل توجهی از پیش گرده قرار دارند.

پیش گرده دارای دو نوار زرد رنگ مودار عرضی در نیمه جلویی و نزدیك به قاعده است.

حشره ماده به طور معمول بزرگتر از حشره نر می باشد.

تخم حشره به شكل بیضی كشیده، به رنگ سفید شیری است.

لارو بدون پا و به رنگ سفید شیری است.

سر لارو بزرگ، قطعه های دهانی به رنگ قهوه ای تیره و آرواره ها قوی می باشند.

در روی كپسول سر چهار لكه به نسبت بزرگی به رنگ آجری متمایل به زرد وجود دارد.

شكم لارو از 10 بند تشكیل یافته و روی بندهای اول تا هشتم آن

و همچنین سینه دوم یك جفت سوراخ تنفسی به رنگ قهوه ای روشن قرار دارد.

بندهای انتهایی شكم كوچك هستند.

همه ی بندهای بدن لارو به طور كامل مشخص و با موهای ریز و پراكنده ای پوشیده شده اند.

لارو سوسک شاخک بلند یونجه
لارو سوسک شاخک بلند یونجه
شفیره

رنگ شفیره شیری متمایل به زرد تا مایل به قهوه ای روشن بوده،

شكم شفیره از 10 بند تشكیل شده كه بند انتهایی آن كوچك بوده و اندكی به پایین خم شده است.

همچنین در همه ی بندهای بدن شفیره موهای ریز و پراكنده ای وجود دارد.

شفیره سوسک شاخک بلند یونجه
شفیره سوسک شاخک بلند یونجه

این حشره به طور عمده زمستان را به صورت لارو كامل درون ریشه بوته های آلوده یونجه سپری می كند.

لاروهای زمستان گذران سوسك ریشه خوار یونجه بدون توقف رشد دیاپوز اجباری بوده

در طول فصل سرد نیز به تغذیه و رشد خود به طور كند ادامه می دهند.

سر لاروها در اواخر دوره رشد و پیش شفیره شدن به سمت بالا و به طرف طوقه گیاه قرار می گیرد.

در اواسط فصل بهار پس از رشد كامل لاروها، تغذیه آن ها متوقف شده، سپس تبدیل به شفیره می شوند.

حشرات بالغ

چند روزی درون ریشه باقی می مانند و سپس با سوراخ كردن آن در ناحیه طوقه بوته به محیط بیرون از خاك راه می یابند.

در شرایط طبیعی، دوره شفیرگی به طور میانگین 29 روز است.

حشرات بالغ پس از بیرون آمدن از درون ریشه اغلب به طور انفرادی و تا حدودی غیرفعال و بی حركت در محل طوقه بوته های یونجه دیده می شوند.

حشرات نر و ماده 2 تا 3 روز پس از بیرون آمدن از محل شفیرگی،

آغاز به جفت گیری كرده و پس تخم گذاری می كنند.

به طور معمول تخم ها را به طور انفرادی و به ندرت دردسته های 2 تا 3 تایی در سطح طوقه بوته های یونجه قرار می دهند.

بیشینه شمار تخم تولیدی یك حشره ماده 25 عدد و كمینه آن 2 عدد می باشد.

میزان رطوبت نیز در تكامل رشد تخم ها تأثیر دارد.

كاهش بیش از حد رطوبت سبب از بین رفتن لاروها می شود.

لاروها پس از رسیدن به ناحیه ریشه از بافت های مركزی آن به شدت تغذیه كرده

و مواد زائد حاصل را به صورت فتیله خاك اره متراكمی درون ریشه های آلوده باقی می گذرانند.

تغذیه و حركت در درون ریشه به طور دورانی صورت می گیرد.

لاروهای یاد شده درون ریشه های مورد حمله زمستان را سپری می كنند و چون بدون توقف رشد اجباری هستند.

در طول زمستان نیز اندكی تغذیه و رشد می كنند.

دوره یك نسل كامل حشره به طور میانگین 362 روز می باشد و به این ترتیب تنها یك نسل در سال دارد.

در اواسط بهار با رشد کامل لاروها تغذیه آنها متوقف شده و تبدیل به شفیره می‌شود.

دوره شفیرگی حدود 29 روز است. 2 تا 3 روز بعد از مرحله شفیرگی شروع به جفت گیری و تخمگذاری می‌کنند.

آسیب این آفت به صورت زرد شدن برگ ها، ضعف و کوچک شدن بوته‌ها و در نهایت خشک شدن بوته دیده می‌شود.

سوسک شاخک بلند

کنترل

تنها دشمن طبیعی این آفت از خانواده Laelapidae گونه آن Hypoaspis ueckermann و Khanjani می باشد.

این گونه علاوه بر پارازیت کردن آفت یاد شده، در روی لارو کرم سفید ریشه هم یافت می شود

و به صورت پارازیت بیرونی روی گونه های یاد شده دارای فعالیت انگلی است.

به نظر می رسد این انگل واره نمی تواند باعث مرگ لارو آفت بشود.


دشمن طبیعی سوسک شاخک بلند یونجه
دشمن طبیعی سوسک شاخک بلند یونجه از خانواده Laelapidae

زنبور بذر خوار یونجه

زﻧﺒﻮر ﺑﺬرﺧﻮار در ﻳﻮﻧﺠﻪزار ﺑﺬري اﻳﺠﺎد آﺳـﻴﺐ و زﻳـﺎن ﻣـﻲﻛﻨـﺪ.

در اﻳـﺮان ﺗـﺎﻛﻨﻮن از آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﺷﺮﻗﻲ و ﻏﺮﺑﻲ، ﻛﺮدﺳﺘﺎن، ﻛﺮﻣﺎﻧﺸﺎه، ﻫﻤﺪان، ﻗﺰوﻳﻦ، وراﻣﻴﻦ و یزد دیده شده است.

حشرات ماده سیاه رنگ با جلای فلزی و شاخک 10 بندی از نوع تسبیحی هستند.

این حشره زمستان را به شکل لارو کامل درون بذرهای یونجه انبار، حاشیه یونجه زارها یا درون خاک یونجه زار می‌گذارنند.

حشرات کامل از اواسط تا اواخر بهار پس از باز شدن گل های یونجه ظاهر شده

و حشرات ماده بعد از تغذیه و جفتگیری تخم های خود را درون دانه‌های تازه تشکیل شده قرار می‌دهند.

مرحله لاروی آفت فاز آسیب رسان حشره است که از مواد مغذی داخل بذر و لپه ها تغذیه می‌کنند.

و بذرها در ظاهر چروکیده و تیره رنگ می‌شوند.

زنبور بذر خوار یونجه

کنترل

استفاده از روش‌های کنترل زراعی با استفاده از شعله افکن پاییزه یا در اواخر زمستان

برای از بین بردن بذرهای آلوده ریخته شده در سطح یونجه زار- ضدعفونی بذرها

در انبار با استفاده از قرص فستوکسین به میزان 6 تا 7 قرص به ازای هر تن محصول.

کرم برگ‌خوار یونجه

مرحله لاروی این کرم سبز رنگ است و لاروهای با سن بالاتر دارای دو خط سفید رنگ در دو طرف بدن هستند.

حشرات بالغ به صورت پروانه‌های سفید تا زرد دیده می‌شوند

و یونجه‌هایی که ارتفاع بوته آنها به 15 سانتیمتر می‌رسد حمله می‌کنند.

کرم برگخوار

کرم برگخوار

کنترل

تغییر زمان برداشت و کوتاه کردن فصل از بروز آسیب یخبندان و زیان شدید به یونجه جلوگیری می‌‌کنند.

سن گل خوار یونجه

این آفت چند میزبانه بوده و روی گیاهان زراعی و مرتعی زیادی دیده می‌شود.

روی یونجه، اسپرس، آفتابگردان، سیب زمینی، لوبیا، سویا و چغندر گزارش شده است.

پوره سن اول در شرایط آب و هوایی در مناطق سرد در اواسط اردیبهشت به تدریج ظاهر می‌شود و در زمان گلدهی به اوج خود می‌رسد.

حشرات کامل در اواسط خرداد ماه ظاهر شده و شروع به تغذیه از گیاه می‌کنند.

برای زمستانگذرانی در اواخر فصل رشد در نزدیکی میزبان های خود در پناهگاهی پنهان می‌شود(لابلای علف های هرز و درختان تبریزی و بید و…).

ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺳﻦﻫﺎي ﺟﻨﺲ ﻟﻴﮕﻮس از اﻧﺪام ﻫﺎي زاﻳﺸﻲ ﮔﻴﺎه ﺳﺒﺐ:

ﻛﺎﻫﺶ ﻗـﻮه ﻧﺎﻣﻴـﻪ، ﻻﻏـﺮي،ﻛﺎﻫﺶ وزن ﻫﺰار داﻧﻪ و ریزش تعداد زیادی از ﻏﻨﭽﻪ‌ها و ﮔﻞهای ﻳﻮﻧﺠﻪ ﻣـﻲﺷـود.

آﺳـﻴﺐ و زﻳﺎن ﺳﻦ  در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮔﻞ ﺑﻪ ﺣﺪي زﻳﺎد اﺳﺖ ﻛﻪ از ﮔﻞآذﻳﻦ  ﺗﻨﻬـﺎ  ﻣﺤـﻮر ﮔـﻞ ﺑـﺎﻗﻲ ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ.

ﭘﻮره ﻫﺎ و ﺣﺸﺮات ﺑﺎﻟﻎ از ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺶ از ﮔﻠﺪﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ وﻟـﻲآﺳـﻴﺐ و زﻳﺎن رﺳﺎﻧﻲ آﻧﻬﺎ در اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ اﻗﺘﺼﺎدي ﻧﻤﻲﺑﺎﺷـﺪ.

اﻳـﻦ آﻓـﺖ در تعداد انبوه ﺳﺒﺐ ﺗﺮك ﺧﻮردن ﺳﺎﻗﻪ و دﻣﺒﺮگ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎ در ﺷـﺮاﻳﻂ  ﻳﻮﻧﺠـﻪزار ﻛﻤﺘـﺮ رخ می‌دهد.

سن گل خوار یونجه

کنترل

تغذیه سن های جنس لیگوس از اندام های زایشی گیاه سبب کاهش قوه نامه، لاغری، کاهش وزن هزار دانه و ریزش شمار قابل توجهی از غنچه و گل یونجه می شود.
آسیب و زیان سن در مرجله گل به حدی زیاد است که از مجموعه گل آذین تنها محور گل باقی می ماند.
پوره ها و حشرات بالغ از مرحله پیش از گلدهی نیز تغذیه می کنند ولی آسیب و زیان رسانی آنها در این مرحله اقتصادی نمی باشد.

این آفت در انبوهی بالا در مواردی سبب ترک خوردن ساقه و دمبرگ می شوند که این نشانه ها در شرایط یونجه زار کمتر رخ می دهد.

این آفت دشمنان طبیعی بسیاری دارد كه جمعیت آن را كنترل كنند.
شاید بتوان با كوتاه كردن فاصله آبیاری و افزودن بر شادابی بوته ها از شدت آسیب و زیان رسانی سن های L. rugulipennisو  L. pratensisكم كرد.
به علت نیاز مبرم یونجه به حشرات گرده افشان برای تلقیح گل ها،
سمپاشی در مرحله گل دهی بسیار خطرناك و پیامدهای ناشی از بین بردن حشرات گرده افشان،
ممكن است زیان آورتر از حذف سن های گل خوار باشد.
نکته
بنابر این عملیات كنترل انبوهی سن گل خوار باید تا جای ممكن بدون كاربرد سموم صورت گیرد.
در صورت لزوم باید سم پاشی در مرحله غنچه های سبز انجام شود و سموم مورد استفاده نیز باید كم دوام وضربه ای باشند.
بررسی های انجام یافته نشان می دهد كه كاربرد سموم در مرحله غنچه های سبز نسبت به مرحله گل،
هم در كنترل آفت و هم در تولید میزان بذر بیشتر مؤثر بوده است.
از همه مهم تر، سمپاشی در مرحله پیش از گل روی حشرات مفید نیز تاثیر سوءكمتری دارد.
لذا سمپاشی در مرحله پیش از گل برای مبارزه با این آفت توصیه می شود.
بدین منظور می توان از سمومی مانند سومیسیدین 25 درصد به نسبت 0.7 تا یك لیتر و زولین 35% به نسبت 2.5 _ 3 لیتر در هكتار استفاده كرد.
در برنامه مدیریت انبوهی آفات یونجه های بذری چندساله، در صورتی كه با علف های هرز آن ها به خوبی مبارزه شده باشد،
می توان از چین اول بدون انجام سم پاشی، بذر به نسبت خوبی به دست آورد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا