سم

پاراکوات

پاراکوات

پاراکوات علف كش تماسي و غير انتخابي از گروه بي پيريديلها بوده

براي كنترل علف هاي هرز يكساله استفاده مي شود.

پاراکوات بصورت فرمولاسيون محلول قابل حل در آب (SL20%) بوده كه در تماس با خاك به سرعت بي اثر و غير فعال مي شود.

این علف کش در بازار با نام تجاری گراماکسون (GramaxonSL20%) وجود دارد.

اين تركيب در الكل به مقدار کم ولی در آب بخوبي حل شده و در حالت محلول توسط نور ماوراي بنفش تجزيه مي شود.

همچنين در دماي 300 درجه سانتيگراد تجزيه مي شود.

در گياه احتمالا در اتم نيتروژن دمتيلاسيون ايجاد شده و موجب گسستگي حلقه در ساختمان شيميايي مي شود.

پاراکوات روي قسمت هاي خشبی گياه مؤثر نيست ولي سريعاً به برگ ها و ساقه سبز گياه نفوذ كرده و اثر خود را اعمال مي کند.

به گونه اي كه بارندگي 30 دقيقه پس از سمپاشي بر كارايي پاراکوات بي اثر است،

ولي بهتر است زمان سمپاشي طوري انتخاب شود كه تا 4 ساعت پس از سمپاشي احتمال بارندگي نباشد.

گرچه پاراکوات از نظر ميزان سميت جزء سموم خطرناك است و از طريق پوست هم جذب مي شود.

براي زنبورعسل بي خطر است.

علف کشی غیر انتخابی، تماسی، از گروه بای پیریدیلیوم ها می باشد.

فرمولاسیون: گراماکسون(Gramaxon®) 20% SL

نحوه اثر : از طریق انحراف الکترون بازدارنده فتوسیستم 1 بوده و به غشای سلولی و سیتوپلاسم آسیب وارد می کند.

نحوه جذب و انتقال در گیاه: این علف کش تماسی  و به مقدار کم در آوند چوب قابل انتقال است.

علایم تاثیر در گیاه: پژمردگی، سوختگی و خشک شدن بافت در تماس با سم در عرض چند ساعت.

ماندگاری در خاک( نیمه عمر علف کش): این علف کش در تماس با خاک به سرعت بی اثر و غیر فعال می شود.

موارد مصرف

علف های هرز باریک برگ و پهن برگ با رفتار هدایت شده در درختان میوه هسته دار، دانه دار، مرکبات

( 3 تا 5 لیتر در هکتار وقتی ارتفاع علف ها 10 تا15 سانتی متر است)؛

سس در یونجه، شبدر و اسپرس(3 تا 5 لیتر در هکتار بعد از رویش سس)؛

علف های هرز یک ساله در نیشکر، سیب زمینی( 3 لیتر در هکتار بعد از سبز شدن علف و قبل از رویش)

و زمین های آیش و اراضی غیر زراعی.

راهنمای مصرف :

• مقدار مصرف پاراکوات در باغ های میوه 3 تا 5 لیتر در هکتار و در زمانی است

که ارتفاع علف های هرز 10 تا 15 سانتی متر باشد.

• مصرف پاراکوات به همراه مویان، درجه تاثیر آن را افزایش می دهد.

• مقدار مصرف پاراکوات برای کنترل سس 3 تا 5 لیتر در هکتار و بعد از رویش سس می باشد.

• کاربرد این علف کش بعد از سبز شدن علف های هرز و قبل از رویش نیشکر و سیب زمینی

به منظور کنترل علف های هرز 3 لیتر در هکتار توصیه می شود.

• جهت موفقیت کامل در حذف علف های هرز، تمام اندام های سبز باید آغشته به علف کش شوند.

• مصرف این علف کش در زمانی که طول علف های هرز کمتر از 15 سانتی متر باشد، ترجیح داده می شود.

• وقوع بارندگی 10 دقیقه بعد از سم پاشی امکان شستشوی علف کش از سطح گیاه را فراهم می کند.

• دزهای پائین پاراکوات بهتر است همراه با خیس کننده استفاده شوند.

• موفقیت در کنترل علف های هرز چند ساله توسط پاراکوات،

تنها در صورتی امکان پذیر خواهد بود که سم پاشی تا تخلیه کامل ذخایر غذایی ریشه های گیاه تکرار شود.

کنترل علف هرز

• جهت کنترل علف های هرز مرغ(Agropyron repens) می توان پاراکوات را در پائیز و در مرحله دو برگی استفاده کرد.

در صورت نیاز باید سم پاشی را تکرار نموده و عملیات شخم بعد از آخرین سم پاشی به تاخیر بیفتد.

• پاراکوات نباید به شاخ و برگ و تنه درختان پاشیده شود.

دوز مناسب با توجه به پیشرفت مرحله رویشی علف های هرز تعیین می شود.

• کاربرد پاراکوات در مناطقی که سابقه سس دارند، مناسب است.

• پاراکوات برای کنترل علف های هرز مزارع سیب زمینی و تا زمانی که 20 درصد غده ها سبز شده باشند، قابل مصرف است.

در این مرحله از سم پاشی خسارت وارده به بوته های سیب زمینی جزئی بوده و به سرعت جبران می شود.

در منطقه دماوند زمان سم پاشی معمولا بعد از آب دوم است.

• در مورد سس یونجه و شبدر، بعد از سبز شدن سس و فقط برای از بین بردن هسته های اولیه آلوده به کار می رود.

از جابجایی یونجه های آلوده به سس نیز باید خودداری نمود.

• برای کنترل سس، محلول 10-12 در هزار پاراکوات به وسیله سمپاش های پشتی ساده و صرفا در نواحی آلوده به سس توصیه می شود.

• سم پاشی سایر علف های هرز در مزارع یونجه در شرایطی انجام شود که یونجه در حال خواب زمستانه بوده

ولی علف های هرزی مانند خاکشیر و یولاف وحشی در حال رشد باشند.

سم پاشی در خارج از ساعات یا ایام یخبندان صورت گیرد.

• بهترین زمان مصرف در بیشتر درختان میوه هسته دار در ماه های فروردین و مهر می باشد.

• برای سم پاشی علف های هرز موجود در بین ردیف های کاشت باید از محافظ بادبردگی استفاده شود.

کاربرد علف کش

  • روی انگور فرنگی، مو، تمشک و سایر میوه ها باید دقت و در زمان خواب زمستانی این گیاهان، صورت گیرد.

• برای حذف اندام های رونده توت فرنگی، مرحله گلدهی و یا ظهور میوه می توان از پاراکوات استفاده کرد

بدین منظور باید از سمپاش های مجهز به محافظ باد زدگی استفاده نمود.

• در گونه های پیاز دار، پاراکوات قبل از ظهور پیاز ها( حداقل 3 روز قبل از ظهور در خاک شنی)

و یا آخر فصل مصرف می شود، البته باید توجه داشت که روی شاخ و برگ و پیاز ها به خوبی پوشانده شده باشد.

• محلول پاشی نباید در خاک های شنی سبک در فاصله کمتر از 3 روز مانده به رویش پیاز ها انجام گیرد.

• در خزانه درختان جنگلی، پاراکوات 3 روز قبل از رویش بذر ها به کار می رود.

• سم پاشی در تاکستان به صورت هدایت شده و فقط روی علف های هرز رشد کرده انجام می شود

و باید از برخورد محلول سم با قسمت های سبز تاکستان جلوگیری به عمل آید.

دوز مصرفی بستگی به میزان رشد و انبوهی علف های هرز دارد

و این توصیه فقط در سیستم ایستاده و داربستی قابل اجرا است.

• پاراکوات برای کنترل علف های هرز یک ساله نیز که حد واسط بین کاشت تا رویش محصول رشد میکنند، مورد مصرف قرار می گیرد.

• برای مزارعی که تراکم علف های هرز آن ها بیشتر و یا مراحل رویشی آن ها پیشرفته تر باشد باید از دوز بالاتری استفاده نمود.

نکته

• در محصولات جالیزی و برای مبارزه با علف های هرز یک ساله( اعم از پهن برگ یا باریک برگ)

باید پاراکوات در مرحله 4 تا 6 برگی و به صورت محلول پاشی به کار برده شود.

البته بوته های به کار برده شود. البته بوته های جالیز باید از برخورد با قطرات علف کش محفوظ بمانند.

• از قرار دادن ظروف پلاستیکی یا فلزی علف کش و یا برخورد سم با بوته های جالیز باید ممانعت به عمل آورده شود.

در صورتی که کشت بصورت ردیفی و فاصله بوته های بین خطوط کم باشد،

می توان از لوله های پلیکا که در جهت طولی نصف شده باشد نیز برای جلوگیری از برخورد سم با گیاه اصلی استفاده نمود.

• پاراکوات برای کنترل علف های هرز بذری که زودتر سبز شده اند

در خزانه گوجه فرنگی، فلفل و بادمجان به کار می رود.

در این تیمار رشد گیاه بدون علف هرز امکان پذیر می گردد.

از این روش در مناطق جنوبی برای مبارزه با یولاف وحشی و خونی واش در خزانه گوجه متداول می باشد.

سازگاري و اختلاط:

پاراكوات غير انتخابي عمل نموده و با سایر محصولات ناسازگار است.

و بايد طوري استفاده شود كه به محصول اصلي خسارت وارد نشود.

با تركيبات قليايي، مواد پخش كننده آنيوني  و مواد محلول محتوي خاك رس قابل اختلاط نيست .

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا