دام و طیور

پرواربندی گوسفند

پرواربندی گوسفند

در طی سال های اخیر  به دلیل سودآوری بالا، بازار فروش تضمینی و ریسک کم، پرواربندی گوسفند طرفداران بسیاری پیدا کرده و با اقبال عمومی مواجه شده است.

مزیت های اقتصادی

می تواند به اشتغال زایی در مناطق مختلف، تولید گوشت مرغوب و پشم اشاره نمود.

گوسفند در مقايسه با ساير حيوانات به جيره نگهدارى کمترى احتياج دارد و بيشتر غذاى دريافتى را صرف رشد و نمو مى‌کند.

همچنین نسبت به سایر دام‌ها مثل بز و یا طیور، مقاومت خوبی به بیماری‌ها و شرایط نامناسب رطوبتی و دمایی دارد.

بنابراین میزان تلفات در این دام بسیار پایین‌تر بوده و ریسک ضرر اقتصادی از این جهت برای دامدار کمتر است.

پرواربندی گوسفند نیاز به تجهیزات ارزان قیمتی داشته

به دلیل ریسک کم و بازگشت سریع سرمایه در کوتاه مدت، از جذابیت مالی مطلوبی برخوردار است.

جهاد کشاورزی، هر ساله بودجه مشخصی را در قالب وام به طرح‌های کشاورزی اختصاص می‌دهد.

با تهیه طرح توجیهی مناسب برای پرواربندی بره می‌توان از بانک کشاورزی، برای شروع این کسب وکار وام دریافت کرد.

معاف از مالیات بودن تمام فعالیت‌های کشاورزی نیز خود یک نوع حمایت دولتی برای این کسب و کار بوده و از دیگر جذابیت های مالی طرح محسوب می شود.

در ایران حدود 27 نژاد مختلف گوسفند وجود دارد که هرکدام با شرایط آب و هوایی منطقه خود سازگار شده‌اند.

در این بین برخی از نژادهای از نظر راندمان تولید گوشت نسبت به سایرین برتری دارندبرای پرواربندی و تولید گوشت مناسب اند.

نژادهای سنگین وزن افشاری، قزل، شال، مغانی، لری بختیاری، سنجابی و مهربان از جمله گوسفندان مناسب جهت پرواربندی می باشند.

پروار بندی
پروار بندی

سرمایه لازم برای راه اندازی پرواربندی:

در صورتی که  زمین متعلق به شخص باشد بنابراین این کسب و کار را می توان با سرمایه اولیه 83 میلیون تومان شروع نمود.

از این مقدار حدود 44 میلیون تومان مربوط به هزینه ساخت جایگاه و خرید تجهیزات است .

حدود 39 میلیون تومان مربوط به هزینه های جاری طرح شامل خرید بره، خوراک، سوخت و انرژی و… می باشد.

در صورتی که جایگاه و تجهیزات در تملک شخص پرورش دهنده باشد دیگر نیازی به هزینه 44 میلیون تومان نیز نخواهد بود.

در پایان دوره 100 روزه پرواربندی، تعداد 25 گوسفند پروار شده به میانگین وزن 55 کیلوگرم تولید خواهد شد،

که با احتساب فروش بصورت زنده حدود 54 میلیون تومان درآمد در هر دوره 100 روزه پرواربندی حاصل می شود

که پس از کسر هزینه های تولید حدود 11 میلیون تومان سود خالص در هر دوره پرواربندی بدست می آید.

از آنجایی که در طول یک سال می توان سه دوره پرواربندی را انجام داد،

سود خالص سالانه حدود 33 میلیون تومان و نرخ سوددهی سالانه نیز حدود 40 درصد خواهد بود.

طرح پرواربندی گوسفند از نظر اقتصادی ظرفیت بالایی داشته و به دلیل نیاز مداوم بازار به گوشت گوسفند و میزان تولید کم آن در داخل کشور،

تقاضا برای گوشت گوسفند پا برجا بوده و هر میزان تولید به راحتی به فروش خواهد رسید.

از این رو بحث رقابت در این حوزه چندان مطرح نبوده و جزء دغدغه‌های پرورش‌دهندگان نمی‌باشد.

طرح حاضر در مقیاس کوچک پرواربندی گوسفند را مورد بررسی قرار داده است و با افزایش سرمایه براحتی قابل گسترش است؛

بنابراین دامداران برای سود بیشتر باید همواره بفکر افزایش تعداد دام های خود باشند.

برای شروع کار، نیازمند شناخت اصول کامل از پرورش گوسفند، شرایط اقلیمی بهداشت و تغذیه … است.

عوامل مهم پراوربندی صحیح:

  1. شناختن نژاد های مختلف به همراه مشخصات آنها
  2. ایجاد جایگاه مناسب جهت پرواربندی
  3. خرید دام مناسب جهت پرواربندی
  4. تهیه علوفه مورد نیاز دام ها در طول دوره پرواربندی
  5. قرنطینه و انجام امور بهداشتی بر روی دامهای خریداری شده قبل از پرواربندی
  6. بکارگیری روشهای مناسب پرواربندی
  7. رعایت اصول صحیح تغذیه در طول دوره پرواربندی

 

ساختمان و تاسیسات:

پرورش گوسفند و بز نیاز به جایگاه و تجهیزات زیاد و پر خرج در مقایسه با گاو و طیور ندارد.

با این که سیستم های پرورش گوسفند متنوع و متعدداند

اما به طور کلی در هر سیستم پرورشی ضرورت دارد گوسفند از تاثیر سو عوامل نا مساعد اب و هوایی محافظت گردد.

دام ها
پروار بندی دام، چراگاه

محل پرواربندی :

1- قبل از احداث جایگاه باید اطلاعات کافی از شرایط جغرافیایی منطقه بدست اورد.

محلی را انتخاب کرد که از زمین های اطراف بلند تر باشد.

2- گوسفند حیوانی است که حساسیت شدید به باد و کوران دارد.

لذا برای اسایش حیوان و نیز برای جلوگیری از انتشار بیماری ها باید جهت جایگاه حیوان بر خلاف وزش باد های موسمی منطقه و رو به افتاب باشد .
3- جایگاه باید به گونه ای احداث شود که بتوان رطوبت ودرجه حرارت ان را کنترل نمود.

زیرا گوسفند در برابر هوای گرم و مرطوب حساس است و در نتیجه میل به تغذیه در اوکاهش می یابد.

4- به دلیل الودگی فاضلاب جایگاه گوسفند ، فضولات و نیز بیماری های مشترک بین انسان و دام لازم است

جایگاه پرورش گوسفند دور از محل سکونت انسان ها باشد.

5- محل جایگاه باید به گونه ای انتخای شود که به راحتی به انبار علوفه دست رسی داشته باشد.

باید جایگاه را با مصالحی ساخت که به منظور مبارزه با افات و امراض گوسفند قابل ضد عفونی کردن باشد.

مشخصات گوسفند پرواری:

1 -نژادهای سنگین وزن مانند نژاد مهربانی برای پرواربندی مناسب بوده زیرا قدرت رشد بیش تری دارند.

2-گوسفند های کوتاه اندام برای پرواربندی بسیار مناسب می باشند.

این گروه دارای سینه ای عریض و مربعی شکل بوده و دست و پای آن ها کوتاه و نزدیک به زمین است.

3-بهترین سن برای شروع پرواربندی سن 4 تا 5 ماهگی و پایان آن 8 تا 99 ماهگی است.

دراین محدوده سنی ، گوسفندان بهترین بازده تغذیه ای را دارند.

پروار بندی
پروار بندی

انواع پرواربندی

1- پروار بندی بره های شیری

2- پروار بندی به روش مرتع

3- پرواربندی بره های جوان( معمولترین روش پرواربندی در ایران همین روش است)

4- پروار بندی گوسفندان پیر

 پروار بندی در محیط محسور

پروار بندی در مکان های محصور و محدود به دو دسته زیر تقسیم می شود.

1- نگهداری گوسفند پرواری در مکانهای مسقف که به صورت اغل یا سایه بان و حفاظ می باشد.
2- نگهداری گوسفند پرواری در محیط بدون سقف اما محسور که طبعا هزینه کمتری دارد.

 پروار بندی در محیط ازاد و مرتع

پروار بندی در محیط ازاد احتیاج به کارگر کمتری دارد، کود دام می تواند مستقیما به مرتع باز گردد،

اما طبیعی است که میزان اضافه وزن کمتر باشد و مقداری انرژی و مواد مغذی که باید در دام ها ذخیره گردد در راهپیمایی هدر می رود.
پروار بندی یکی از بهترین و مهمترین روش های تولید گوشت در تمام دنیا و از جمله کشور ماست پروار بندی عبارت است از

مدیریت و تغذیه مناسب دام ها جهت بدست اوردن اضافه وزن در یک مدت یعنی با حد اقل هزینه.

هدف از اضافه وزن تامین پروتئین حیوانی مورد نیاز انسان است

1- روش نگهداری و تغذیه دام های پرواری با سایر دام ها متفاوت است و توجه بیشتر را می طلبد.
2- در یک زمان و دوره معین اعمال می شود.
3- بدست اوردن حد اکثر اضافه وزن مورد توجه است.

پس دام هایی که با سرعت بیشتری رشد می کنند برای پروار بندی مناسب تر اند

4- اصل توجه به حد اکثر بازده با حداقل هزینه ایجاب می کند.

حدالامکان از نگهداری دام های مسن تر و بیمار که موجب ایجاد هزینه بیشتر و اتلاف مواد غذایی می شوند برای پروار بندی خود داری شود.

5- هدف تامین پروتئین حیوانی است که عمدتا در ان چه ما بنام عضله و گوشت می شناسیم و جود دارد

بنابراین در پروار بندی به پرورش دام هایی توجه می شود که با سرعت رشد بیشتر به ذخیره بافت های عضلانی در مقایسه با بافت های دیگر می پردازد

 

نکات پروار بندی :

1- تهیه و خرید دام مناسب در صورت امکان انتخاب نوع بره برای پروار بندی بره نواد هایی انتخاب شوند.

که از نظر مقدار رشد و سرعت رشد قابلیت بالایی دارند مثل نواد ها ی مغانی کردی و شال.

2- رعایت نکات بهداشتی از جمله حداقل دو هفته قبل از شروع پروار بندی به بره ها داروهای ضد انگلی داده می شود.

همچنین در همین زمان بر علیه بیماری های انتروتوکسمی و اکسینه گردند.

3- مخارج تغذیه همیشه بالاترین رقم هزینه را تشکیل می دهد.

لذا قبل از شروع پروار بندی مواد غذایی تهیه شده باشند.

4- هرگونه تغییر یا اضافه کردن مواد پرانرژی یا با کیفیت و ماهیت متفاوت در جیره بره های پرواری نیز باید به تدریج و بنایی باشد.

5- مدتی پس از پرواربندی بره هایی که رشد خوبی ندارند بایداز گله حذف شوند و به جای انها بره های جدیدجایگزین شوند.

6- مهمترین مسئله در پرواربندی تنظیم جیره و تغذیه با جیره تنظیمی در برنامه صحیح است.

 

پایان دوره پرواربندی:

اصولاً مدت پرواربندی یکصد روز است.

وهر زمان که اضافه وزن به دلیل اضافه شدن چربی بدن باشد بایستی پرواربندی خاتمه یابد.

دراواخر پرواربندی ضریب تبدیل غذایی کاهش یافته وبه ازاء مصرف هر واحد جیره غذایی افزایش وزن بره ها اقتصادی نخواهد بود.

1-چون خرید بره ها حدود 50 تا 700 درصد کل مخارج پرواربندی را تشکیل می دهد بنابراین درخرید بره دقت لازم صورت گیرد.

2-بره هایی را که دراواسط تابستان خریداری می شوند

بهتر است تا اوایل پاییز درچراگاه ها یا پس چر مزارع چرا داده و سپس به جایگاه پرواربندی منتقل شوند.

3-جیره غذایی بره های پرواری از نظر اقتصادی بایستی قابل صرفه باشد.

4-سرعت رشد بره های نر بیش تر از بره های ماده است و راندمان لاشه آن ها بهتر است.

5-از اخته کردن دام های پرواری خودداری نمایی زیرا هورمون های جنسی درسرعت رشد بره های پرواری بسیار موثر می باشند.

گوسفندان با توجه به نژادهای مختلف برای ارائه بهترین محصول نیاز به یک اصولی در نوع پرورش دارند،

که پراوری گوسفند اصولی است که برای گوسفندان گوشتی به کار می رود تا فروش گوسفند زنده و ارائه گوشت آن بهتر و به صرفه تر باشد.

پراوری به معنای چاق کردن دام برای زیاد کردن گوشت گوسفند با اصول بهداشتی و رعایت رژیم غذایی درست است.

 

نکات مهم :

  1. بره های خریداری شده در اوایل تابستان باید تا اوایل پایز در چراگاه ها نگهداری شود.
  2. بره هایی که در فصل پایز خریداری می شود بلافاصله به پروار بسته می شود.
  3. بهترین شکل پرواربندی زمانی است که بره ها ابتدا ۲۰ تا ۳۵ کیلو گرم وزن داشته باشند و در زمان فروش ۴۲ تا ۵۵ کیلو گرم وزن داشته باشند.
  4. بره هایی که به رشت کافی رسیده اند بهتر است با کاه و دانه های غلات چاق شوند.
  5. در زمان پرواری دانه های غلات بلغور له شوند.
  6. آزمایش های تجربی نشان داده است که حداکثر دوره پروار بندی ۳ ماه تا ۱۰۰ روز می باشد.

انواع پرواربندی:

 گوسفندان جوان:

این گروه بره هایی هستند که به تازگی از ۷ ماهگی خارج شده اند.

حدود ۱۰ الی ۱۱ ماهگی به کشتارگاه می روند.

در این دوره به علت چربی جمع شدن در بدن گوسفند بهتر است پراوری با علوفه باشد.

 گوسفندان پیر:

این گروه شامل گوسفندان و قوچ های پیری است که از نظر گله داشتی نگهداری آن ها مقرون به صرفه نیست.

این نوع رشد بدنی خود را پشت سر گذاشته اند و گوشت خیلی مناسبی ندارند.

برای همین با کمترین هزینه و خرید علوفه در جه پایین پراوری می شوند.

 

 روش معمولی:

این روش مختص بره های نوزاد تا ۴ ۵ ماهگی است که از شیر مادر تغذیه می شوند.

کمی کنسانتره مناسب در رژیم غذایی آن هاست و بعد از ۴۰۲ ۴۵ کیلو به کشتارگاه می روند.

 

پرواربندی کنسانتره ای:

در این روش بره ها بعد از جدا شدن از مادر با پروتئین ۱۸ درصد پرواربندی می شوند.

ولی اگر بره های شیری باشند ۳ ماهگی از مادر جدا میشوند و پرواربندی سبک تری دارند

 

پرواربندی مرتعی:

این نوع پرواربندی بیشتر برای بره هایی که در اواسط پاییز و اوایل زمستان متولد شده اند استفاده می شود و تا اواخر تابستان به کشتار می رسند.

در این روش بره ها در ۴ ماهگی تا ۵ ماهگی خریداری شده و در مراتع مرغوب طبیعی و مصنوعی چرا می شوند.

علاوه بر آن در وعده شبانه با کنسانتره پروار می شوند.

وزن این نوع بره ها در ۷ تا ۸ ماهگی در نژادهای سنگین به ۴۵ تا ۵۰ کیلوگرم می رسد.

مزایای پرواربندی:

1- تولید گوشت:

دام های لاغر و سبک وزن پس از یک سری عملیات تبدیل به دام های سنگین وزن شده.
2- مرغوبیت گوشت:

گوشت دام های پروار دارای کیفیت بهتر از سایر دام هاست.

هر قدر مقدار عضله در مجموع لاشه بیشتر باشد مرغوبیت گوشت بیشتر است.

دام های جوان  دارای چنین ویژگی هایی هست اند.

3- برگشت سرمایه و سود ان در کوتاه مدت:

دوره پرار بندی حدود 2 تا 44 ماه است.

4- حفظ مراتع کشور

5- استفاده از محصولات جنبی

6- ایجاد اشتغال و همچنین نیروهای غیر فعال و بیکار در روستاها

7- تعاونی هایی برای ارایه تسهیلات و امکانات به پرواربندان دایر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا