آفات

آﻓﺎت ﭼﻮبﺧﻮار ﻳﺎ ﺳﺎﻗﻪﺧﻮار

آﻓﺎت ﭼﻮبﺧﻮار ﻳﺎ ﺳﺎﻗﻪﺧﻮار

ﻻرو اﻳﻦ آﻓﺎت درون ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎي ﮔﻞ ﻣﺤﻤﺪي ﻛﺎﻧﺎل می زﻧﻨﺪ.

شاخهﻫﺎي آﻟﻮده ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﺮگﻫﺎ ﮔﻞ ها ﺣﺎﻟﺖ ﭘﮋﻣﺮده و ﭘﻼﺳﻴﺪه ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.

 

ﺳوسک  ﺳﺮﺷﺎﺧﻪ ﺧﻮار  رزاسه

Ospheranteria coerolescens Redtenbacher

(Coleoptera: Cerambycidae)

ﭘﺮاﻛﻨﺶ، اﻫﻤﻴﺖ اﻗﺘﺼﺎدي و داﻣﻨﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎﻧﻲ

اﻳﻦ آﻓﺖ ﺑﻪ ﻧﺎمﻫﺎي ﺷﺎﺧﻪ ﺳﻮﺳﻚ ﺷﺎﺧﻚ ﺑﻠﻨﺪ رزاﺳﻪ و ﻛﺮم زرد شاخه خوار ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﺣﺸﺮه در اﻳﺮان ﻳﻜﻲ از آﻓﺎت ﺑﺎ اﻫﻤﻴﺖ اﻗﺘﺼﺎدي زﻳﺎد روي ﮔﻞ ﻣﺤﻤﺪي اﺳﺖ.

اﻳﻦ آﻓﺖ در ﺗﻤﺎم ﻣﻨﺎﻃﻖ دﻧﻴﺎ ﺑﺎ اﻫﻤﻴﺖ اﻗﺘﺼﺎدي زﻳﺎد روي رز و اﻧﻮاع درﺧﺘﺎن ﻣﻴﻮه ﺳﺮدﺳﻴﺮي اﻧﺘﺸﺎر دارد.

اﻳﻦ ﺣﺸﺮه  داراي دو زﻳﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ زﻳﺮﮔﻮﻧﻪ   Ospheranteria  coerolescens inaurat Holzchub روي ﮔﻞ ﻣﺤﻤﺪي ﺧﺴﺎرت ﺟﺪي ﻣﻲ می زند.

ﺳوسک  ﺳﺮﺷﺎﺧﻪ ﺧﻮار  رزاسه
ﺳوسک ﺳﺮﺷﺎﺧﻪ ﺧﻮار رزاسه

رﻳﺨﺖﺷﻨﺎﺳﻲ

ﺣﺸﺮه کامل:

ﺳﻮﺳﻜﻲ است ﺑﻪ ﻃﻮل 14-23 میلی متر.

بدن ﻛﺸﻴﺪه ﺳﻴﺎه و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻳﺎ ﻗﻬﻮه اي ﺗﻴﺮه اﺳﺖ،

ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻲ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ آﺑﻲ ﺑﺎ ﺟﻼي ﻓﻠﺰي ﻫﻢ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد.

ﺷﺎﺧﻚﻫﺎ ﺑﻠﻨﺪ و ﻃﻮل آن در ﻫﺮ دو ﺟﻨﺲ از ﺑﺪن ﻣﻲ ﮔﺬرد.

پاها ﺑﻠﻨﺪ و ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻫﺎي ﻋﻘﺒﻲ ﻣﻮازي ﺑﺪن نگاه داﺷﺘﻪ می شوند.

اﻧﺘﻬﺎي ران، ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﺑﺎﻟﭙﻮشﻫﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﻧﺪارد.

ﺣﺸﺮات ﻧﺮ و ﻣﺎده در ﻇﺎﻫﺮ ﺗﻔﺎوتﻫﺎﻳﻲ دارﻧﺪ.

ﻗﺴﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎﻳﻲ آﺧﺮﻳﻦ اﺳﺘﺮﻧﻴﺖ ﺷﻜﻢ در اﻓﺮاد ﻣﺎده زاوﻳﻪدار ﺑﻮده در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﺣﺸﺮات ﻧﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻨﺤﻨﻲ اﺳﺖ.

ﺗﺮاﻛﻢ ﻣﻮﻫﺎي روي اﻳﻦ ﺑﻨﺪ در اﻓﺮاد ﻣﺎده ﻛﻤﺘﺮ از اﻓﺮاد ﻧﺮ اﺳﺖ.

ﺿﻤﻨﺎ ﻳﻚ ﻧﻮار ﻗﻬﻮه اي در ﺳﻄﺢ ﺷﻜﻤﻲ و در وﺳﻂ اﻳﻦ ﺑﻨﺪ ﺑﻪﺻﻮرت ﻋﻤﻮدي در ﺣﺸﺮات ﻣﺎده دﻳﺪه ﻣﻲﺷﻮد.

ﺗﺨﻢ :

شبیه ﻛﺎﺳﻪ ﻻكﭘﺸﺖ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺻﺎف آن روي  ﺳﺎﻗﻪ ﭼﺴﺒﻴﺪه اﺳﺖ و از ﭘﻬﻠﻮ ﺑﻴﻀﻮي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲآﻳﺪ.

ﻃﻮل تخم 1.8-2 ﻣﻴﻠﻲﻣﺘﺮ و ﺑﻪ رﻧﮓ سفید مایل به زرد است.

Ospheranteria coerolescens Redtenbacher
Ospheranteria coerolescens Redtenbacher
لارو:

ﻻرو ﺳﻦ ﻳﻚ ﺑﻪ ﻃﻮل 2 میلی متر و به رنگ زرد مایل به صورتی است.

لارو کامل زرد متمایل به نارنجی ﺑﺎ آروارهﻫﺎي ﺗﻴﺮه رﻧﮓ میﺑﺎﺷﺪ و طول آن حدود 32 میلی متر است.

ﺑﺪن ﻻرو اﺳﺘﻮاﻧﻪاي و داراي ﺣﻠﻘﻪﻫﺎي ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ و ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ و روي ﻫﺮ ﺣﻠﻘﻪ ﭼﻴﻦﺧﻮردﮔﻲ ﻫﺎي ﻓﺮاوان وﺟﻮد دارد.

ﻗﻄﺮ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎ از ﺳﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف اﻧﺘﻬﺎي ﻛﻢ ﺑﺪن ﻣﻲ ﺷﻮد.

ﺷﻔﻴﺮه :

ﻻروﻫﺎي ﺳﻦ آﺧﺮ ﻗﺒﻞ از ورود ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻔﻴﺮﮔﻲ دوره ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم پیش ﺷﻔﻴﺮﮔﻲ را ﻃﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ

ﻛﻪ در اﻳﻦ دوره ﺷﻴﺎرﻫﺎي ﺣﺪﻓﺎﺻﻞ ﺑﻴﻦ  مفاصل ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻪوﻳﮋه در ﺳﻄﺢ زﻳﺮﻳﻦ ﺑﺪن از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ، ﺑﺪن ﻛﻮﺗﺎه و ﺿﺨﻴﻢ  ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

ﻃﻮل ﺑﺪن ﺷﻔﻴﺮه 25-30 ﻣﻴﻠﻲﻣﺘﺮ اﺳﺖ.

ﺷﻔﻴﺮهﻫﺎ در اﺑﺘﺪا ﻛﺮم رﻧﮓ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ ﺗﻤﺎم ﺑﺪن سیاه ﻣﻲﺷﻮد.

Ospheranteria coerolescens Redtenbacher
Ospheranteria coerolescens Redtenbacher

ﺧﺴﺎرت

ﺧﺴﺎرت اﻳﻦ آﻓﺖ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻻروﻫﺎي آن اﺳﺖ ﻛﻪ با اﺷﺘﻬﺎي ﻓﺮاوان از ﻧﺎﺣﻴﻪ ﭼﻮب و ﻣﺠﺎور آوﻧﺪ آﺑﻜﺶ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.

ﻻرو از ﻣﺤﻞ اﺗﺼﺎل ﺗﺨﻢ وارد ﺳﺎﻗﻪ ﺷﺪه و با ﺗﻐﺬﻳﻪ از ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺮﻛﺰي ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ ﻣﻮﺟﺐ ﻗﻄﻊ آوﻧﺪﻫﺎ می ﺷﻮد.

ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ از ﻣﺤﻞ ﺗﻐﺬﻳﻪ آﻓﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي آن خشک ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

ﻋﻼﺋﻢ ﺧﺴﺎرت ﻃﻮل ﻓﺼﻞ رﺷﺪ ﺑﻪﺻﻮرت ﺑﺮگﻫﺎي ﭼﺮوﻛﻴﺪه و ﺳﺮﺷﺎﺧﻪﻫﺎي ﺧﺸﻚ ﺷﺪه دﻳﺪه می ﺷﻮد.

پس از ﻣﺪﺗﻲ در اﺛﺮ  عوامل ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺑﺎد، ﺳﺮﺷﺎﺧﻪﻫﺎي ﺧﺸﻚﺷﺪه ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و اﻧﺘﻬﺎي ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺎوداﻧﻲ ﺷﻜﻞ در ﻣﻲ آﻳﺪ.

در شاخه ﻫﺎي ﻗﻄﻮر و ﺗﻨﻪ درﺧﺘﺎن ﺟﻮان  دالان ﻫﺎي ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺎرﭘﻴﭻ می ﺑﺎﺷﺪ.

ﺧﺴﺎرت اﻳﻦ آﻓﺖ ﺣﺘﻲ روي نرکﻫﺎ ﻧﻴﺰ دﻳﺪه می ﺷﻮد.

به ﻃﻮرﻛﻠﻲ ﺧﺴﺎرت اﻳﻦ آﻓﺖ در ﺑﺎغ ها و ﮔﻠﺴﺘﺎن ﻫﺎیی که در زﻣﻴﻦ ﻫﺎی ﺷﻨﻲ اﺣﺪاث شده اﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ.

ﺧﺴﺎرت در ﺑﺮﺧﻲ ﮔﻠﺴﺘﺎنﻫﺎ ﭼﻨﺎن ﺷﺪﻳﺪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﺎﺣﺖﻫﺎي وﺳﻴﻌﻲ را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲﻛﻨﺪ.

زﻳﺴﺖﺷﻨﺎﺳﻲ

اﻳﻦ ﺣﺸﺮه زﻣﺴﺘﺎن را ﺑﻪﺻﻮرت ﻻرو ﺳﻦ آﺧﺮ داﺧﻞ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎي ﮔﻞ ﻣﺤﻤﺪي ﺳﭙﺮي ﻣﻲﻛﻨﺪ.

دوره لاروی اواﺧﺮ ﻻروي ﺧﺮداد ﻣﺎه ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ ﺗﻔﺮﻳﺦ ﺗﺨﻢﻫﺎ آﻏﺎزﺷﺪه و ﺗﺎ اوخر اردﻳﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎه ﺳﺎل ﺑﻌﺪ (ﻳﻌﻨﻲ ﺣﺪود  10/5 ﻣﺎه ) ادامه دارد.

اوﻟﻴﻦ ﺷﻔﻴﺮه ﻫﺎ در اواخر اردﻳﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎه و ﺣﺸﺮات ﻛﺎﻣﻞ در دﻫﻪ دوم ﺧﺮداد ﻣﺎه ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﻳﻦ ﺣﺸﺮه ﻳﻚ ﻧﺴﻞ در ﺳﺎل دارد.

ﺣﺸﺮات ﻛﺎﻣﻞ ﺗﺨﻢﻫﺎي ﺧﻮد را ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻧﻔﺮادي و در زاوﻳﻪ ﺑﺎﻻﻳﻲ ﺟﻮاﻧﻪﻫﺎ و در اﻧﺘﻬﺎي  ﺷﺎﺧﻪﻫﺎی ﺟﻮاندقرار ﻣﻲدﻫﻨﺪ.

ﺗﺨﻢﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻪﺻﻮرت اﻧﻔﺮادي و ﺑﻪﻧﺪرت در دﺳﺘﻪ های ﭼﻨﺪﺗﺎﻳﻲ ﻫﺎي ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

ﺟﻬﺖ ﺣﺮﻛﺖ ﺗﻐﺬﻳﻪاي ﻻرو در داﺧﻞ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺎﻋﺪه ﺷﺎﺧﻪ اﺳﺖ.

ﺟﻬﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺳﺮ ﻻروﻫﺎي زﻣﺴﺘﺎنﮔﺬران و سر ﺷﻔﻴﺮه ها در داﺧﻞ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻي ﺷﺎﺧﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ و ﺣﺸﺮات ﻛﺎﻣﻞ از اﻧﺘﻬﺎي ﻧﺎوداﻧﻲ ﺷﻜﻞ ﺳﺮﺷﺎﺧﻪﻫﺎ ﺧﺎرج ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

ﻛﻨﺘﺮل

اﻳﻦ ﺣﺸﺮه داراي دﺷﻤﻨﺎن ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻣﺘﻌﺪدي میﺑﺎﺷﺪ.

حمله ﻣﻮرﭼﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺸﺮات ﻛﺎﻣﻞ (در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺎرج ﺷﺪن از ﺷﺎﺧﻪ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز از آزادي ﺣﺮﻛﺖ ﺑﺮﺧﻮردار ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ) و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﺨﻢﻫﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه است.

زﻧﺒﻮرﻫﺎي Xorides corcyrensis (Hymenoptera: Ichneumonidae)  ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺎرازﻳﺘﻮﺋﻴﺪ ﻻروي

(Hymenoptera:Chalcidida)Chalcedectus balachowskyi ﺑﻪﻋﻨﻮان ﭘﺎرازﻳﺘﻮﺋﻴﺪ ﺣﺸﺮه ﻛﺎمل روي اﺑﻦ آﻓﺖ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﻧﺪ.

ﻻزم ﺑﻪ ذﻛﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ X.corcyrensis ﺷﻔﻴﺮه و ﺣﺘﻲ ﺣﺸﺮه ﻛﺎﻣﻞ آﻓﺖ را وﻗﺘﻲ ﻫﻨﻮز از داﻻن ﻻروي ﺧﺎرج ﺷﺪه اﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﺪ.

اﻳﻦ زﻧﺒﻮر ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺎرازﻳﺘﻮﺋﻴﺪ ﺧﺎرﺟﻲ ﻻرو ﺑﺎ ﺗﻮﻟﻴﺪ 2ﺗﺎ 1 ﻧﺴﻞ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺪود 18ﺗﺎ 15 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﻴﺖ آﻓﺖ را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ.

اﻟﺒﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪاي از زﻧﺒﻮرﻫﺎي Leucospidae ﺑﻪ ﻧﺎم  Leucopis dosigera ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻫﻴﭙﺮﭘﺎرازﻳﺘﻮﺋﻴﺪ فعالیت اﻳﻦ زﻧﺒﻮر را ﻣﺤﺪود ﻣﻲﺳﺎزد.

اﺧﻴﺮا  زﻧﺒﻮر (Hymenoptera: Eurytomidae) Eurytoma iranicola ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﭘﺎرازﻳﺘﻮﺋﻴﺪ ﺗﺠﻤﻌﻲ – ﺧﺎرﺟﻲ روي ﻣﺮاﺣﻞ ﻻروي اﻳﻦ آﻓﺖ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ.

از داﺧﻞ داﻻنﻫﺎي ﻻروي اﻳﻦ آﻓﺖ ﺗﻌﺪادي زﻧﺒﻮر از ﺧﺎﻧﻮادهﻫﺎي

Ichneumonidaeو  Sphecidae ، Eurytomidae ، Cynipidae ، Chrysididae ، Pompilidae ﺟﻤﻊآوري ﻧﻤﻮده اﺳﺖ،

ﻛﻪ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﺎﻧﻮاده  Sphecidae ﺗﺤﺖ ﻧﺎمﻫﺎي  Tripoxilon sp و Pempheredon lentifera ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ.

ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻗﺎرچ Paecilomyces lilacinus (Thom) Samson  روي  ﻻروﻫﺎي زﻣﺴﺘﺎنﮔﺬران  این ﺳﻮﺳﻚ درون ﭼﻮب ﺟﺪا ﺷﺪه اﺳﺖ.

ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺎراﻳﻲ دو ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻤﺎﺗﺪ ﺑﻴﻤﺎريزاي ﺣﺸﺮات به نام های Steinernema carpocaps و Heterorhabditis bacteriophora

روي ﻻرو ﺳﻦ آﺧﺮ اﻳﻦ ﺳﻮﺳﻚ ﺗﺤﺖ ﺷﺮاﻳﻂ آزماﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻳﻦ ﻧﻤﺎﺗﺪﻫﺎ در ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ ﮔﺎﻟﺮي ﻻروي و ﻛﺸﺘﻦ ﻻروﻫﺎي آفت است.

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺣﺸﺮه ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻻرو در ﭼﻮب ﺑﻪ ﺳﺮ می ﺑﺮد، روش ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ.

ﺑه ﺧﺼﻮص اﮔﺮ ﻫﻤﮕﺎﻧﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎي ﺧﺸﻜﻴﺪه را ﭼﻨﺪ  سانتی متر ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از ﻣﺤﻞ ﺧﺸﻜﻴﺪﮔﻲ ﻫﺮس ﻛﺮده و ﺳﻮزاﻧﻴﺪ.

ﺣﺬف پاجوش ها جهت ﻛﻨﺘﺮل آﻓﺖ اﻫﻤﻴﺖ ﺧﺎﺻﻲ دارد، زﻳﺮا ﻛﻪ پاجوش ﻫﺎ ﻣﺤﻞ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮاي ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ آﻓﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ازﺟﻤﻠﻪ ﺳﻮﺳﻚ ﺳﺮﺷﺎﺧﻪﺧﻮار رزاﺳﻪ اﺳﺖ.

ﺑﺮاي ﺗﺸﺨﻴﺺ ﭘﺎﺟﻮش ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ اﻧﺸﻌﺎب آن دﻗﺖ ﻧﻤﻮد.

ﭘﺎﺟﻮشﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ از ﻣﺤﻞ ﭘﺎﻳﻪ و زﻳﺮ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺷﺪه رﺷﺪ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.

ﺑﺮاي ﺣﺬف ﭘﺎﺟﻮش ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ آنﻫﺎ را در ﺧﻼف ﺟﻬﺖ رﺷﺪﺷﺎن ﻛﺸﻴﺪه و ﻳﺎ از ﻣﺤﻞ اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻤﻮد.

ﺣﺸﺮات ﻛﺎﻣﻞ ﺳﻮﺳﻚ ﺳﺮﺷﺎﺧﻪ ﺧﻮار رزاﺳﻪ ﺑﻪ ﮔﻞﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ ﺟﻠﺐﻣﻲﺷﻮﻧﺪ  و به ﺻﻮرت ﮔﺮوﻫﻲ روي ﮔﻴﺎﻫﺎﻧﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ازﻣﻚ (Lepidium(=Cardaria) draba)  و ﻫﻮﻳﺞ Dacus carota دﻳﺪهﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

می توان از اﻳﻦ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻋﻨﻮان ﮔﻴﺎه ﺗﻠﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده و ﺳﭙﺲ ﻗﺒﻞ از ﺗﺨﻢﮔﺬاري ﺣﺸﺮات ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن اﻳﻦ ﺣﺸﺮات اﻗﺪام ﻧﻤﻮد.

ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ 36 ژﻧﻮﺗﻴﭗ ﮔﻞ ﻣﺤﻤﺪي در ﻛﻠﻜﺴﻴﻮن ﺑﺎغﮔﻴﺎهﺷﻨﺎﺳﻲ  ﻣﻠﻲ اﻳﺮان ﻧﺸﺎن داد

ﻛﻪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ژﻧﻮﺗﻴﭗ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ اﻳﻦ آﻓﺖ ﺑﺮاساس ﺣﺸﺮات ﻃﻮل و وزن حشرات ﻛﺎﻣﻞ ﻣﺘﻔﺎوت می ﺑﺎﺷﺪ.

ژﻧﻮﺗﻴﭗﻫﺎي 30،2 ،19 ،M7 ،2 ،27 ،1 و 17 به ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎ ﻣﺒﺪأ ﻫﻤﺪان، آذربایجان ﻏﺮﺑﻲ، کردﺳﺘﺎن، اﺻﻔﻬﺎن، آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﺑﻪ ﻏﺮﺑﻲ، ﻣﺎزﻧﺪران، آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﺷﺮﻗﻲ و ﻓﺎرس)

داراي ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻃﻮل و وزن ( به  ﻋﻨﻮان ژﻧﻮﺗﻴﭗ ﻫﺎي ﺣﺴﺎس)

و ژﻧﻮﺗﻴﭗﻫﺎي ،18 ،M2 ،10، 22 ،12 و 16 (به ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎﻣﺒﺪأ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن، ﻗﺰوﻳﻦ، اﺻﻔﻬﺎن، ﻗﻢ، ﻛﻬﻜﻴﻠﻮﻳﻪ و ﺑﻮﻳﺮ ﻓﺎرس اﺣﻤﺪ، و و زﻧﺠﺎن)

داراي ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﻃﻮل و وزن ( به ﻋﻨﻮان ژﻧﻮﺗﻴﭗﻫﺎي ﻣﻘﺎوم) ﺑﻮدﻧﺪ.

ازآﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ آﻓﺖ می ﺗﻮاﻧﺪ روي درﺧﺘﺎن ﻣﻴﻮه ﻧﻴﺰ ﺧﺴﺎرت ﺑﺰﻧﺪ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﻛﻨﺘﺮل ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻛﺎﻓﻲ روي درﺧﺘﺎن ﻣﻴﻮه ﺣﺎﺷﻴﻪ ﮔﻠﺴﺘﺎنﻫﺎ ﻧﻴﺰ اﻋﻤﺎل ﮔﺮدد.

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا