زراعت

کشت سیر

سیر

سیر گیاهی است با خواص دارویی زیاد که از دیرباز در مصر باستان و جنوب شرق آسیا کشت شده است.

رومیان قدیم معتقد بودند مصرف سیر توسط جنگجویان باعث شجاعت و جنگاوری آنان خواهد شد.

کشورهایی مانند:

این محصول را با عملکرد بالا  چین، کره جنوبی، اسپانیا، مصر، تایلند، آرژانتین و آمریکا تولید می کنند.

این گیاه از خانواده سوسنیان یا لیلیاسه و جزء سبزیجات پیازی است.

محصول به دو روش پخته و خام مصرف می شود

در ترکیب ترشیجات، تهیه انواع غذاها، چاشنی ها، مواد شوینده، تهیه دارو کاربرد فراوان دارد.

کاشت سیر، جزء زراعت های پر درآمد است.

اگر محصول سیر به شیوه مناسب و بازار پسند بسته بندی شود.

می تواند از آن به عنوان یک محصول صادراتی و ارز آور به خوبی یاد کرد.

 

گیاه شناسی :

سیر با نام علمی Allium. sativum گیاهی است.

علفی، دائمی و تک لپه از خانواده سوسنی ها (liliaceae) که به صورت یک ساله کشت می شود.

قدمت کشت به گذشته در جنوب شرق آسیا کشت شده است بر می گردد.

گیاه سیر از پیاز بزرگتر است و بین 60 تا 120 سانتیمتر ارتفاع دارد،

بخش فوقانی دارای گلهای ارغوانی متمایل به سفید می باشند

ریشه سیر مرکب و از تعدادی پیاز کوچک تشکیل شده است که اصطلاحاً به آنها سیرچه می گویند.

تعداد آنها از چهار تا ۲۰ حبه می رسد.

وزن هر مجموعه سیر روی هم تا 80 گرم خواهد بود.

هرسیرچه در یک پوسته کاغذی دو برگی تشکیل می شود، وزن هرسیرچه بین 2 تا 4 گرم است.

سیرچه ها در حقیقت همان برگ های ضخیم شده هستند که تغییر شکل یافته اند که از نظر فنی هر سیرچه یک سیر خواهد بود.

سیر
سیر

ساقه گل دهنده سیر، ساقه ای است گرد، نرم و ساده که از آخرین تک برگر شد می کند

بخش فوقانی حلقه ای شده و چتری را با گلهای نابارور سفید و کوچک بوجود می آورد.

البته ساقه حقیقی در داخل خاک می ماند که کوچک و پهن است.

ساقه گل دهنده سیر همانند ساقه پیاز توپر است.

چون چرخه کامل سیر دو ساله است، بنابراین تولید سیرچه ها دو سال به طول می انجامد.

در اواسط تابستان، هر سیرچه گیاه کوچکی به ارتفاع 30 سانتیمتر یا کمتر تولید می کند،

که شبیه به گندم یا چاودار جوان است و تنها چهار برگ دارد و دارای پیازی کوچک و گرد شبیه به پیاز خوراکی بدون هیچ تقسیماتی می باشد.
چون عمل گرده افشانی (تبادل ژنتیکی) در گیاه سیر غیر ممکن است و قادر به تولید بذر نیست،

در برنام ههای به نژادی کلاسیک وایجاد ارقام جدید نمی تواند از جایگاه مناسبی برخوردار باشد.

تنها راه جهش است که باعث خواهد شد از این گیاه ارقام جدید بدست آید و موتاسیون حقیقی به ندرت اتفاق می افتد.

بسیاری از ارقام سیر که در مناطق مختلف وجود دارد، نتیجه مهاجرت طولانی سیردر تاریخ گذشته توسط انسان ها می باشند.

ارزش غذایی :

حدود 50 تا 60 درصد مواد تشکیل دهنده سیر را آب تشکیل می دهد

در نتیجه مقدار موادخشک آن نسبت به سایر سبزی ها بیشتر است.

سیر حدوداً حاوی 30 درصد کربوهیدرات، 10 درصد چربی و 7 درصد پروتئین می باشد و مقدار کمی هم ویتامین های مختلف و اماح معدنی نظیر:

، B2 ، A ، C ، B1، B6 و کلسیم، فسفر، آهن، منیزیم و پتاسیم در آن وجود دارد.

طعم ویژه سیر از ماده آلی آلیسین است که از مجموعه ترکیبات آلی گوگردی تشکیل شده است.

خواص سیر:

در چین باستان از سیر برای محافظت در برابر طاعون استفاده شده است.

در طی دو جنگ جهانی از ضماد آن برای پانسمان زخم ها و درمان عفونت ها به ویژه قانقاریا استفاده می کردند.

سیر به علت دارا بودن املاح ید و سیلیس، در تنظیم گردش خون موثر است.

به علت دارا بودن آنتی بیوتیک برای درمان بیماری های باکتریایی از دیر زمان توصیه شده است.

شرایط آب و هوایی :

سیر
سیر

دوره رشدگیاه سیر از مرحله کاشت تا رسیدن محصول بین 100 تا 120 روزطول می کشد.

سیر به سرمای زمستانه مقاوم است.

سیرچه ها در روزهای بلند و دمای بالا تشکیل می شوند.

بنابراین کاشت سیر باید در آب و هوای معتدل، نیمه گرمسیری و نیمه سردسیری و نیز روزهای کوتاه و دمای پایین در پاییز و یا اوایل زمستان انجام گیرد تا گیاه بتواند رشد رویشی خوبی داشته باشد.

نکته:

کاشت سیر باید در آب و هوای معتدل نیمه گرمسیری و نیمه سردسیری و نیز روزهای کوتاه و دمای پایین در پاییز و یا اوایل

زمستان انجام گیرد تا گیاه بتواند رشد رویشی خوبی داشته باشد.

بطورکلی این محصول در آب و هوای سرد و معتدل سردسیری به خوبی رشد می کند.

سیرچه های کشت شده در پاییز دو تا چهار برگ تولید می کنند و لازم است

قبل از زمستان تولید ریشه کنند، سیر کشت شده در پاییز می تواند در برابر برف و یخبندان دیر هنگام بهاره مقاومت کند.

خاک مناسب برای کاشت:

سیر در خاک های حاصلخیز و زهکشی شده به خوبی رشد می کند.

این خاک ها باید دارای مواد غذایی غنی شده باشند، بهترین خاک برای کشت گیاه سیر، خاک لمونی سنگین تا شنی سبک است که دارای مواد آلی غنی شده باشد.

اراضی شنی کنار رودخانه های شمال کشور، به دلیل اینکه اسیدیته (PH) خاک آن ها بین 8/ 6 تا 2/ 7 است محصول سیر، به خوبی رشد می کند و قطعاً بهترین رشد را خواهند داشت.

تهیه بستر کاشت :

زمین کشت سیر باید در تابستان مقدار 10 تن کود دامی پوسیده شده در سطح آن پخش شود.

بعد از باران مؤثر پاییزی و رشد علف های هرز شخم سطحی گردد به طوری که علف های هرز با خاک مخلوط شود.

در هر هکتار از بستر کشت، مقدار 4 تن کود مرغی، 200 کیلوگرم کود فسفره، 200 کیلوگرم کود سولفات پتاسیم و 50 کیلوگرم گوگرد گرانوله به خاک افزوده شود.

با ادوات کشاورزی چون دیسک و یا کولتیواتر با خاک مخلوط گردد و با کشیدن ماله، زمین را برای کشت آماده شود.

تاریخ کاشت :

کشت سیر
کشت سیر

استان کرمانشاه دارای اقلیم های سرد، معتدل و گرمسیر است، تاریخ کاشت محصول سیر در مناطق گرمسیری اواخر آبان می باشد.

تاریخ کاشت در مناطق سرد و معتدل در دو زمان مختلف یعنی اواسط آبان ماه و اواسط اسفند صورت می گیرد.

کشت پاییزه نسبت به تاریخ کشت در اسفند ماه از عملکرد بیشتری برخوردار می باشد.

در کشت اسفند ماه، علف هرز کمتری نسبت به کشت پاییزه رشد می نماید.

نکته:

تاریخ کاشت محصول سیر در مناطق گرمسیری اواخر آبان می باشد.

تاریخ کاشت در مناطق سرد و معتدل در دو زمان (اواسط آبان ماه و اواسط اسفند) صورت می گیرد.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا